Idols - Forms of the world

In early Indian shrines from the 2nd century B.C. onwards, the focus was on meditation. The aim was release from the cycle of the pain of life. Forms of the world were presented on railings and gateways as well as on the exteriors of rock-cut caves. With the passage of time, forms of the life of the world were also brought into the interior of the hall of meditation. However, in the heart of the shrine, there were no forms. The gentleness of the figures one passed on the way to the shrine prepared one, until finally one could meditate upon that which was formless and beyond the world of forms, beyond desire and pain.
In the mountain regions, stupas are often made by placing a few pebbles one on top of another. The followers of the Buddha enshrined his mortal remains in a number of stupas. Thus began a tradition that spread to many countries. Later stupas housed the remains of other great teachers
The Linga is the "mark" of the formless eternal taking on the forms of the world. A great and complex thought process is marvellously encapsulated in one of the greatest symbols of the world. For instance, the great Aakasha Lingam of the Chidambaram temple. There is a curtain in front of it representing the veils of our illusions. When we move this aside, there is nothing to be seen beyond: that is the greatest Siva Linga. Siva worship prefers a bright symbol of Divinity widely known as "Siva-Lingam". All communities worships a Divine symbol of whatever shape it may be.

Need for Idol worship

எங்கும் நிறைந்த இறைவன் எவனோ அவன்
எந்த உருவமோ அன்றி உடலோ இல்லாதவன்;
எங்கும் நிறைந்த அவனை வெறும் அருவமாக
எண்ணிப் பார்ப்பதும் வெகு கடினமே ஆகும்.

ஐம்பொறிகள் வழியே அனைத்தையும்,
ஐயம் திரிபற அறிந்து கொள்ளும் நாம்,
ஐயம் பொறிகளின் உதவி சற்றும் இன்றி
ஐயனையும் கூட அறிந்துவிட முடியாது.

உருவ வழிபாடு தோன்றியது இந்த
ஒரு காரணத்திற்காகவே அறிவோம்;
அருமை பெருமைகள் அனைத்தையும்
ஒருங்கே பெற்ற ஒரு அழகிய வடிவு!

நினைக்கும்போதே மனம் நிறைந்து
நனைக்கும் கண்ணீர்த் துளிகள் வழிந்து;
இனிக்கும் அந்த உருவத்திடம் மயங்கி
மனத்தை பறி கொடாதார் யாரோ?

உருவ வழிபாட்டை மறுக்கும் மதமும்
உருவங்களின் துணையையே நாடும்;
இறைவனின் தூதனாகவோ, அல்லது
இறைவனின் சிறந்த குழந்தையாகவோ.

வெற்றிடத்தின் மீது மனத்தைப் பதித்து,
வெகு நேரம் தியானம் செய்வது கடினம்;
உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் அழகில்
உள்ளத்தைத் தொலைத்துவிடலாம் எளிதாக!

மந்திரம், தந்திரம், யந்திரம் என்கின்ற
மூன்றுமே பலன் அளிக்கும் ஒருபோலவே;
சுந்தர ரூபம் தரும் இன்பத்தை வேறு
எந்த ரூபமுமே தர இயலாது அல்லவா?
	

Idol worship - limitations

“விண்டவர் கண்டிலர் கண்டவர் விண்டிலர்” – திருமூலர்
நட்ட கல்லை தெய்வம் என்று நாலு புஷ்பம் சாத்தியே
சுற்றி வந்து முனுமுனென்று சொல்லும் மந்த்ரம் ஏதடா
நட்ட கல்லும் பேசுமோ நாதனுள்ளிருக்கையில்
சுட்ட சட்டி சட்டுவம் கறிச்சுவை அறியுமோ ?
- சிவவாக்கியர்
சாத்திரங்கள் ஓதுகின்ற சட்ட நாதப் பட்டரே
வேப்பிரைப்பு வந்த போதில் சாத்திரம் வந்துதவுமோ
மாத்திரை யெப்போதுமுள்ளே அறிந்து கொள்ள தெக்கிறீல்
சாத்திரப் பை நோய்களேது சத்தி மூர்த்தி சித்தியே..
- சிவவாக்கியர்
சாத்திரங்கள் நிலவைச் சுட்டிக் காட்ட உதவும் விரல் போல. நிலவை ஒருவன் தானாகவும் காணலாம் மற்றவர்கள் துணையின்றி. ஆனால் நாம் நிலவை விட்டு விடுகிறோம். விரலை மட்டுமே பற்றிக் கொள்கிறோம்.
நன்றாய் ஞானம் கடந்துபோய்
நல்லிந்திரிய மெல்லா மீர்த்து
ஒன்றாய்க் கிடந்தவரும் பாழ்
உலப்பிலதனை உணர்ந் துணர்ந்து,
சென்றாங்கின்ப துன்பங்கள்
செற்றும் களைந்து பசையற்றால்
அன்றே அப்போதே வீடு
அதுவே வீடு வீடாமே. (திருவாய்மொழி 8-8-6.)
உரை: நம் ஸ்வரூபத்தை மறைக்கும் ப்ரக்ருதியின் ஸம்பந்தத்தை விலக்கி இந்திரியங்களை ஜெயித்து விஷயங்களோடு உள்ள ஸம்பந்தத்தையும் அதின் ருசி வாஸனைகளையும் விட்டால் ஆத்மாவின் மறைந்த ஸ்வரூபம் தோன்றும். அதுவே மோக்ஷம், மோக்ஷத்தின் ஆனந்தமும் அதுவே.